Hoe paarden blijven fascineren

Regelmatig bekijk ik van een afstandje het gedrag van onze paarden in de wei. De onderlinge verhoudingen zijn vaak zo fascinerend dat ik me daar al een dag mee zou kunnen vermaken (of ga ook eens zoals Elène vertoeven in hun natuurlijke omgeving). Laatst zag ik hoe onze kleine Isie Lief de baas was over Midola, het privé KWPN-paard van de hippotherapeute. Zo’n kleine Shetlander die zo’n overwicht heeft dat zo’n groot paard niet meer in haar buurt durft te komen, waar vind je dat in de mensenwereld? En dat zonder overdreven hoog van de toren te blazen. Dat schouwspel zette me aan het denken over de veranderingen binnen onze kudde. Het is namelijk wel eens anders geweest…

De afgelopen jaren heeft ´onze´ kudde verschillende samenstellingen gekend. En elke keer moest elk paard opnieuw zijn plek in de kudde vinden. Ook als de verandering in onze ogen minimaal is. Isie Lief is in de 7 jaar dat ik nu bij de therapie betrokken ben de enige constante factor geweest. Op het moment dat Frutske tot de kudde ging behoren (5 juni 2008) hadden we nog Doortje, een kruising tussen een Ardenner en Tinker. Een onstuimig jong en vooral groot paard dat ook nog eens overduidelijk door had dat ze haar gewicht in de strijd kon gooien. De leider van de kudde en een paard waar Frustke wel ‘verliefd’ op leek.

In de winter van 2009 voegde Arno zich bij hen. Wat een opschudding! Het leek soms wel oorlog tussen Frutske en Arno, wie het dichtste bij Doortje mocht staan. Vrienden waren ze zeker niet, eerder vijanden. Mijn vriendin en ik hebben er in die tijd heel wat mee te stellen gehad. Erg handig is het namelijk niet om dan samen te rijden… Helaas hebben we Doortje op 5-jarige leeftijd moeten laten inslapen. Een gemis voor velen, maar het bracht wel Arno en Frutske dichter bij elkaar en langzaam werden ze ‘vrienden’.
En wat dacht je van de tijd dat Isie Lief juist onderaan de kudde stond. Dankzij haar eigen zoon! De verandering was enorm en voor ons mensen raar om te zien. Dat pittige, kleine Shetlandertje dat iedereen de baas was, werd verjaagd door diezelfde paarden over wie ze eerst overwicht had. Tot haar zoon Bennie Stout een therapiepaardje werd in België en onze kudde verliet… en de overgebleven paarden, onze huidige kudde (Fruts, Arno, Isie Lief en Midola), opnieuw in balans moest komen. Nu heeft Isie weer genoeg praat!

Zo zijn er nog veel meer opmerkelijke observaties te maken. Hoe Arno vooral in het begin ‘weggepest’ werd bij het eten en niet voor zichzelf durfde op te komen. Hoe Bennie Stout lekker brutaal een plekje opeiste als Midola aan het eten was en als enige daardoor bij haar in de buurt mocht komen. Hoe Fruts als enige met zijn hoofd naar beneden blijft staan om door te eten als de rest al naar stal loopt bijvoorbeeld.
Wat paardengedrag betreft is elk moment fascinerend…

Oorspronkelijk gepubliceerd als blog op ROS Magazine.

Elke 6 weken nieuwsbrief ontvangen?

[contact-form-7 id="679" title="Email formulier"]

Met welk verhaal kan ik jou helpen?

Stuur je e-mail naar info@tekstschrijf-ster.nl. Dan neem ik zo snel mogelijk (telefonisch) contact met je op.

Brenda Dekkers

2x Woordwaarde

Als je Marloes een tekst voor je laat schrijven, dan kun je ervan uitgaan dat je een doortimmerd, kloppend en fijn verhaal krijgt. Met de juiste boodschap, toon en/of zoekwoorden. Ze neemt je wensen net zo serieus als haar vak. Dat komt er nou van als je zo’n sensitief, intelligent en hard werkend mens bent als Marloes. Kortom: het is een plezier om met haar te werken.

Manon

SourceRepublic

‘Marloes verdiept zich in ieder onderwerp (finance, fashion, food, lifestyle, travel) waardoor ieder artikel van hoogwaardige kwaliteit is en geheel voldoet aan de wensen van de klant. Daarbij houdt zij zich altijd aan de briefing en levert waar nodig in overleg eigen input’.